STRESZCZENIE

Przedmiotem niniejszej pracy jest zastosowanie algorytmów uczenia maszynowego w diagnostyce obrazowej. Jej celem jest stworzenie i ewaluacja modelu trójwymiarowych konwolucyjnych sieci neuronowych służącego do automatycznej detekcji i klasyfikacji guzów płucnych na obrazach tomografii komputerowej. Badania opierają się na założeniach metod głębokiego uczenia oraz weryfikacji rezultatów za pomocą metryk ilościowych. Rak płuc pozostaje jednym z najpoważniejszych wyzwań zdrowotnych na świecie. Zarówno pod względem częstości występowania, jak i śmiertelności. Odpowiada on za około jedną piątą wszystkich zgonów nowotworowych. W 2020 roku zdiagnozowano ponad 2 miliony nowych przypadków [1]. Liczba zgonów wynika głównie z późnej diagnozy, gdy choroba osiąga zaawansowane stadium i ogranicza możliwości skutecznego leczenia [2]. Wczesne wykrycie zmian nowotworowych, w szczególności małych guzków, znacząco zwiększa szanse przeżycia [2-3]. Niestety guzy płuc potrafią być wielkości kilku milimetrów, przez co są trudne do wykrycia nawet przez radiologów [4]. Tomografia komputerowa stanowi podstawowe narzędzie obrazowania w diagnostyce raka płuca, umożliwiając uzyskanie szczegółowych, trójwymiarowych obrazów płuc [5]. Analiza tych obrazów wymaga jednak od radiologów dużego nakładu pracy, jedno badanie zawiera najczęściej od 150 do 400 przekrojów do przejrzenia przez lekarza [6]. W związku z tym, rośnie zainteresowanie automatyzacją procesów diagnostycznych. Głębokie uczenie, jeden z działów sztucznej inteligencji specjalizuje się w analizie obrazów, detekcji i segmentacji obiektów w nich. Dlatego medycyna była jednym z najwcześniejszych sektorów, które wykorzystały potencjał głębokiego uczenia. Głębokie uczenie jest stosowane w obrazowaniu raka płuc [7-8], w tym wykrywaniu guzów [9], oraz segmentacji guzów [10]. Dane, na których będę pracować pochodzą z dwóch źródeł. Pierwszy pochodzi z uczelni Duke – DLCS 2024 [11]. Zestaw danych zawiera 1613 skanów tomografii komputerowej z 2487 opisanymi guzami. Drugi zestaw pochodzi z Amerykańskiego Departamentu Zdrowia (NIH) [12]. Siedem ośrodków akademickich i osiem firm zajmujących się obrazowaniem medycznym utworzyło zbiór danych, który zawiera 1018 skanów. Każde dane pacjenta zawierają obrazy z tomografii komputerowej klatki piersiowej oraz wyniki opisu obrazów przeprowadzone przez czterech doświadczonych radiologów. Każdy radiolog niezależnie w ciemno analizował każdy skan tomografii komputerowej, oznaczał kontury guzów i opisywali cechy guza w skali 1-5 takie jak złośliwość czy zwapnienie. Moja praca skupia się na całym procesie tworzenia modelu: od uzyskania danych źródłowych do gotowego działającego modelu, który odnajduje guza oraz opisuje jego cechy. Związane jest to z analizą danych, przygotowaniem ich oraz normalizacją pod model głębokiego uczenia. Dobraniem oraz treningiem modelu, dostosowywaniem hiper parametrów oraz ewaluacją wyników.